Czytania dnia oraz komentarz do Ewangelii

Czytania liturgiczne z dnia:

09 września 2026 r.

Pierwsze czytanie:

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 7, 25-31)

Bracia: Nie mam nakazu Pańskiego co do dziewic, lecz daję radę jako ten, który – wskutek doznanego od Pana miłosierdzia – godzien jest, aby mu wierzono. Uważam, iż przy obecnych utrapieniach dobrze jest tak zostać, dobrze to dla człowieka tak żyć. Jesteś związany z żoną? Nie usiłuj odłączać się od niej! Jesteś wolny? Nie szukaj żony! Ale jeśli się ożenisz, nie grzeszysz. Podobnie i dziewica, jeśli wychodzi za mąż, nie grzeszy. Tacy jednak cierpieć będą udręki ciała, a ja chciałbym ich wam oszczędzić. Mówię wam, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, którzy się radują, tak jakby się nie radowali; ci zaś, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali. Przemija bowiem postać tego świata.

Psalm responsoryjny:

(Ps 45 (44), 11-12. 14-15. 16-17)

REFREN: Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha,
zapomnij o swym ludzie, o domu swego ojca.
Król pragnie twego piękna,
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Córa królewska wchodzi pełna chwały,
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą,
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.

Wiodą je z radością i w uniesieniu,
wkraczają do królewskiego pałacu.
Synowie twoi zajmą miejsce twych ojców,
ustanowisz ich książętami na całej ziemi.

Aklamacja (Łk 6, 23ab)
Cieszcie się i radujcie, bo wielka jest wasza nagroda w niebie.

Ewangelia:

Ewangelia według świętego Łukasza (Łk 6, 20-26)

Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił: "Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom. Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą. Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie. Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom".

Komentarz do Ewangelii:

Czytania liturgiczne dnia (wg lekcjonarza)

[ Ewangelia ] Kazanie na Górze, czas i miejsce, kiedy Jezus wypowiada błogosławieństwa. Czy umiem odkryć ten czas, te słowa, które Jezus wypowiada w dzisiejszej Ewangelii czy umiem odnieść te słowa do mego życia? Prosty i konkretny drogowskaz, jak mam żyć. Jasna droga, ale gdzie w tym obrazie jest moje miejsce?
Jezus kieruje nasze spojrzenie na Królestwo Niebieskie. Życie wieczne, zbawienie. To, co jest istotą i celem życia każdego chrześcijanina. Ale ilu będzie się dzisiaj zastanawiać, czy moje życie jest drogą do świętości?
Zapytajmy na początku rozważania: czy jestem człowiekiem wielkiej wiary, czy tylko powierzchownego zaliczania tego, co muszę zrobić? Bardzo powszechny jest dzisiaj brak oczekiwania na Jezusa, brak przygotowania się na Jego ostateczne przyjście w chwale. Wielu nie wie, że nie tutaj jest nasza ojczyzna, ale teren naszego pielgrzymowania. Przygotowania się na spotkanie z Jezusem w chwale. Nie tylko brak oczekiwania nam towarzyszy, ale swoiste poczucie, że żyjąc z Jezusem, według Jego prawa coś tracimy. Co więc tracimy? Nasze posiadanie, to, czym tak bardzo lubimy się otaczać. Staje się ono wręcz kultem posiadania, aż do bałwochwalczego zadowolenia. Czy przez moje posiadanie, nie zasłaniam sobie obrazu Boga, czy inni nie budują w moim życiu bałwochwalczego parawanu, którym zasłaniam Pana i Zbawiciela??
Często bowiem wolimy posiadać wiele różnych dóbr, nawet w nadmiarze, niż Jezusa, Te dobra są dla nas cenniejsze nad wszystko. Dlaczego? Jesteśmy nauczeni, aby gromadzić sobie wiele różnych skarbów, wiele dóbr, bo nasze posiadanie świadczy w świecie o nas, jak bardzo jesteśmy zapobiegliwi, wręcz gospodarni. Ale w tej naszej trosce nie posiadamy Jezusa. Miejsce dla Niego wypełniliśmy innymi dobrami. A Jezus mówi nam dzisiaj bardzo wyraźnie: "Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże"(Łk 6,20). Ubodzy w duchu, to ci, którzy otwarci są na duchowe bogactwa. Czy te słowa dotyczą mnie? Albo jaka jest moja korzyść z posiadania wielu różnych dóbr, gdy Jezus mnie się gdzieś zatracił? Jak wiele jest pokus, aby nie odrzucać swego posiadania, aby w to miejsce nie wprowadzić Jezusa.
Świat codziennie zarzuca mnie tymi pokusami. Nie umiem się od nich odciąć i gromadzę, gromadzę... Czy dzisiaj dostrzegam, jak żyję w tym świecie konsumpcji, takiej modzie i w takim stylu życia, który jest lansowany i zastanawiam się, czy potrafię iść jeszcze na wyrzeczenie, aby wyrzec się świata dla Jezusa??? Czy Jezus jest Panem mego życia, czy jest nim jakaś rzecz lub osoba, lub posiadanie?
Ubodzy w duchu są błogosławieni, szczęśliwi. A czy ja do nich należę??? Pokazują na nas palcami, jako na tych nieudaczników, tych ostatnich, tych, któzy chcą iść za jakimś Jezusem, a przecież On tylko utrudnia życie. Ale właśnie tutaj, Jezus mówi do nas: "Błogosławieni wy, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni wy, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie"(Łk 6,21). Jezus nie mówi, że są to jacyś nieudacznicy, ale że są błogosławieni, szczęśliwi, to ci, którzy posiedli szczęście. NIe ci, którzy są zepsuci przez świat, wyzwoleni, nowocześni, bogaci, ale właśnie ubodzy w duchu. Nie tamci, którzy zaufali światu i tym różnym bożkom, które odciągają człowieka od Boga, ale własnie oni będą oglądać Boga . I nie ci, którzy zbijają kosmiczne majątki na wywoływaniu wojen i produkcji oraz sprzedaży broni i technologii do zabijania człowieka, ale właśnie ci, któzy teraz płaczą, podczas gdy świat dobrze się bawi i śmieje. Szczęśliwi to nie ci, którzy uciskają i gnębią innych, ale cierpią prześladowanie ze strony innych: "Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą, i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego podadzą w pogardę wasze imię jako niecne"(Łk 6,22). Właśnie ci, uciskani i prześladowani są najbliżej Boga. Ci, którzy znoszą te wszelkie prześladowania dla imienia Jezusa. Właśnie ich nazywa Jezus szczęśliwymi, mówiąc do nich: "cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom"(Łk 6,22-23).
Wielka jest nasza nagroda w niebie. Nie w świecie i na stanowiskach, ale w niebie. Tutaj natomiast wielokrotnie spotyka nas różne prześladowanie, spadają na nas różne przykre doświadczenia, ale mimo wszystko czeka na nas wielka nagroda. Nagroda, która czaka na nas w niebie... A czy ty na twojej drodze zmierzasz do nieba, czy Bóg jest twoim celem?

Jacek Zamarski